Identyfikowalne źródła
Zachowuj rachunki, odczyty liczników, zapisy systemowe, dokumentację zakupową i inne źródła danych o aktywności.
EkoLiv porządkuje dane dotyczące energii, wody i usprawnień urządzeń w odrębne warstwy: dane o aktywności, współczynniki emisji, granice obliczeń, okresy, metody i dokumentację. Zarządzanie emisjami nie przekształca wskaźnika oszczędności energii we wskaźnik redukcji emisji. Tworzy zapis CO₂e możliwy do prześledzenia do danych źródłowych i danych wejściowych obliczeń.
Firma może już posiadać rachunki za energię elektryczną, dane o paliwach, zużyciu wody, pracy urządzeń lub zakupach. Jeżeli dane z różnych źródeł nie mają spójnych okresów, jednostek i granic obliczeń, nie mogą stanowić wiarygodnej podstawy zarządzania emisjami.
Dlatego EkoLiv potwierdza identyfikowalność danych przed obliczeniem CO₂e. Wyniki usprawnień technicznych i wpływ na emisje są traktowane jako odrębne warstwy, aby usprawnień urządzeń, oszczędności energii i redukcji emisji nie łączyć w jedno twierdzenie.
Każdy wynik emisyjny powinien wskazywać źródło danych, zastosowane współczynniki, uwzględnione działania, objęty okres oraz możliwość późniejszej aktualizacji.
Zachowuj rachunki, odczyty liczników, zapisy systemowe, dokumentację zakupową i inne źródła danych o aktywności.
Standaryzuj jednostki, okresy i granice, aby nie porównywać bezpośrednio danych opartych na różnych podstawach.
Współczynniki emisji, wzory, wersje i założenia muszą pozostać dostępne do ponownej weryfikacji.
Umożliwiaj wykorzystanie tej samej struktury zarządzania w kolejnych miesiącach, latach i projektach usprawnień.
Kompletny wynik emisyjny określa źródła danych, współczynniki emisji, granicę obliczeń, okres, metodę i zamierzone zastosowanie.
Rejestruj identyfikowalne dane dotyczące energii, paliw, zużycia wody, urządzeń i innych aktywności istotnych dla celu obliczeń.
Zachowuj źródło, rok lub wersję, jednostkę i warunki zastosowania. Nie używaj wartości, których pochodzenia nie można prześledzić.
Określ uwzględnione urządzenia, działania, organizację lub projekt oraz jednoznaczne wyłączenia.
Obliczaj na podstawie ustalonych danych, współczynników, okresów i metod, rozróżniając dane zmierzone, obliczone i szacowane.
Zachowuj źródła danych, arkusze obliczeniowe, wersje współczynników, założenia i zamierzone zastosowanie, aby wyniki były identyfikowalne i odtwarzalne.
Różne poziomy danych wymagają odrębnych oznaczeń. Szacunki mogą wspierać wstępną ocenę, ale nie powinny być przedstawiane jako wyniki pomiarów.
Pozyskiwane z odczytów liczników, rachunków, systemów urządzeń, formalnej dokumentacji lub innych identyfikowalnych źródeł.
Obliczane z identyfikowalnych danych przy użyciu jasno określonych wzorów, współczynników, granic i okresów.
Jeżeli stosuje się założenia lub dane przybliżone, należy wskazać ich podstawę, ograniczenia i elementy niemożliwe do zweryfikowania.
Te osiem elementów tworzy podstawę obliczeń, która jest identyfikowalna, odtwarzalna i jasno określa kontekst zastosowania.
Pierwsza warstwa odpowiada na pytanie, czy urządzenia lub operacje rzeczywiście się poprawiły. Druga określa, jak ta poprawa przekłada się na wpływ na emisje.
Określ lokalizację, urządzenia, poziom bazowy przed wdrożeniem, datę wdrożenia, okres obserwacji, metodę pomiaru i rzeczywisty wynik.
Zobacz metodologię pomiaru wyników →Wyznaczaj wyniki CO₂e przy użyciu danych o aktywności, współczynników emisji, granic obliczeń, okresów i metod.
Zarządzanie emisjami nie polega na tworzeniu większej liczby wartości. Każdemu wynikowi nadaje jasne źródło, wersję, metodę i kontekst zastosowania.
Różnice w źródłach danych, współczynnikach, granicach lub metodach powinny być odzwierciedlone w kontekście wyniku i wskazanych ograniczeniach.
Zobacz wyniki i strukturę pomiarową →Łączymy mierzalne usprawnienia technologiczne z wartością biznesową i zrównoważonym rozwojem środowiskowym.